فاضل نظری

نیامدی و غمت بارها به من‌ سر زد

چو در بر او نگشودم نرفت و بر در زد

بنا نبود که دل با غم تو بنشیند‌

همین که نام تو را بُرد، من دلم پر زد

گریست با من و از قصه جدایی گفت

به سرسلامتی‌ام ساغری به ساغر زد

چو دید در جگرم تیر بی‌وفایی را

برون کشیدش و این‌بار کارگرتر زد

چه کرد عشق تو با من که با هزار ستم

دلم هنوز برای غم تو می‌لرزد

فاضل نظری