،خسته‌ام

از زمین و از زمان؛

مرا

۷ کوچکی بکش

در آسمان...

،احساس درختی را دارم
که در مسیر کارخانه ی چوب بری قرار گرفته است...

،تو هم دست کمی از او

نباید داشته باشی

یک دنده و لجباز

مثل بطری ِ نامه بر ِ دریا

تا سرت به سنگ نخورد

نم پس نمی دهی !

،دیگر به هوای نازت ...

 هیچ مردی سر به بیابان نمیگذارد...

ساده ای لیلی جان...

اینجا مردها با یک کلیک روزی هزار بار

عاشق می شوند

،این روزها بر روی جانم 

                ماتیک میکشم ...

                اخر جانم به لبم رسیده!!

مهرداد تکلو

،من با تو چقدر ساده رفتم بر باد

تو نام مرا چه زود بردی از یاد

من حبه‌ی قند کوچکی بودم که

از دست تو در پیاله‌ی چای افتاد