قــرارمــان،

کنــار پــل صــراط!

آن دنیــا، شلــوغ اســت؛

نمــی خــواهــم بــاز،

گــم ات کنــم . . .

نمـــی دانم چرا

میان این همه اتــــفاق ،

" تــو " را ...

طوری عجیب ؛

جـــدی گرفته ام !

برگرد 

   من تنهایی

       زورم به تهایی

                  نمی رسد...   

بیا و خود را
در این شعر آه بکش بانو
قول میدهم
اینبار بیهوش نشوم ... قول !

.

.

عمیق
ساکت 
آرام
تو چقدر شبیه شبی بانو ...

.

.

ساده می گویم بانو
در بازیِ باد و بادبادک
برنده منم
که با نخی ساده
می رقصم

.

.

من فقط از 
او
می گویم
از اَزَل
زنِ
لَم یَزَل

یک شاخه گل از بهار قالی بفرست

یک بوسه ی شیرین خیالی بفرست

                         از بی خبری خسته شدم درکم کن

                          یک نامه ... نه یک پاکت خالی بفرست 

هر روز این غروب لعنتی !

سنگ تمام میگذارد برای دلتنگی هایم . . .

غصه مــــرا خورد... 
وقتی دیدم دست به سینه ایستادی..

 تمام راه را برای اغوشــــــت دویـــــــــده بودم .....

تو که نمی آیی…

تاج و تختی… 

برای خودش به هم میزند…. 

دل تنگـــــــــــی…!!!