صلی الله علیک یا اباعبدالله

#هفتاد_شب_دیگر_اغاز_مصیبت_هاست

با گریه بر شماست اگر زنده ام حسین 

اشک مرا نگیر که بیچاره میشوم ... 

هلالی جغتایی

خلقی همه با هم سخن وصل تو گویند 

من بی کسم افسانه ی هجران به که گویم 

هلالی جغتایی

هوشنگ ابتهاج

رفت و از گریه ی توفانی ام اندیشه نکرد

چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت 

هوشنگ ابتهاج

کمال خجندی

لطفی کن و تیری دگرم سوی دل انداز 

کان تیر نخستین که زدی بر جگر افتاد 

کمال خجندی

امیر علی سلیمانی

عاشق منم کسی که در این کوچه بارها 

دور تو گشته است ولی دوره گرد نیست

امیر علی سلیمانی

اصغر معاذی

دنیا سکوت های مرا ساده فکر کرد 

از حرف دل پرند ، ولی بی شکایت اند

اصغر معاذی

با دلم گفته‌ام ای ساده! فراموشش کن

تا کجا چشم بر این جاده؟ فراموشش کن

دست بردار از او، خاطره‌بازی کافی‌ست

فرض کن گل نفرستاده... فراموشش کن

آن نگاهی که دَمِ آخر از او جا مانده

پیش او برده و پس داده، فراموشش کن

مردمانِ نگهش قلّه‌نشین‌اند هنوز

دل که در درّه نیفتاده... فراموشش کن

گفتم این تکّه‌غزل را بفرستم نزدت

دل ولی گفت نشو ساده! فراموشش کن

به شما برنخورد حال غزل بود و گذشت

اتفاقی‌ست که افتاده... فراموشش کن

میر والهی قمی

نگردم رنجه از دشمن اگر زوبین زند بر من

مرا آن گل به درد آرَد که یار از کین زند بر من

چنان گشتم ضعیف از غم که ریزد پیکرم از هم

اگر باد صبا، برگِ گل نسرین زند بر من...

میر والهی قمی

حسین دهلوی

شرح تنها بودنم تنها همین یک مصرع است:

کنجِ ریلی دور افتاده، قطاری سوخته...!

حسین دهلوی