،بی خانه و آواره منم !؟

از ان روزی که روسری چهارخانه به سر کردی

م.ت

،گیسو افشانده ای در شعرهایم که

             اینگونه سیاه مینویسم

وگرنه اینها که مینویسم 

                      شعر "سپید" است..

،گاهی خوب هستم

و گاهی بد!

میانگیــــن که بگیری

هیــــــچ ! نیستم...

،از تو

خاطره چند غروب بی‌قرار مانده

از من

پریشانی انتظاری دامنه‌دار...

،همهٔ من!

یلدا هم رفت،

دلواپس نباش!

از امشب،

شبهای نبودنت کوتاه‌تر می‌شوند...

،کفشی، خریده‌ام...

نه برای رفتـن

برایت٫ می‌فرستم

که برگردی...

،نمیـــــــــدانم چگونه گُم شد...

در شَـــــهری که...

تمام خیـــــابانهایش را با هم گَشتیــــــــم...

،ﻃﺎﻕ ﺍﺑﺮﻭﯼ ِ ﭼــــــﻮ ﻣﺤﺮﺍﺏِ ﺗــﻮ ﺍﺯ ﺑﺲ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ

ﻫــــــــﺮ ﮐﻪ ﺁﻣﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺷــﺎ ،ﺑﻪ ﻧﻤﺎﺯﺵ ﻧﺮﺳﯿﺪ!! . . . 

،شـب ها دیـر و

صبـح ها زود

می‌خـوابم و بیـدار می شوم

اینگونه که تـو عاشـقم کرده ای

 سـاعت های بیشـتری را زندگـی می‌کنم ...