-
فطرت مشهدی
پنجشنبه 18 اردیبهشت 1404 17:40
گر اندک قوتی میداشتم میرفتم از یادش غبار خاطر او گشتهام از ناتوانیها... فطرت مشهدی
-
فاضل نظری
پنجشنبه 18 اردیبهشت 1404 17:39
کلام تلخ ولی صادقانه را بپذیر بهانه است؟ چه بهتر! بهانه را بپذیر چو بردهای که امیدش به روز آزادیست صبور باش و به تن تازیانه را بپذیر پرنده بودن خود را مبر ز یاد، ولی کنون که در قفسی آب و دانه را بپذیر نشاط عشق به رنج وجود میارزید ملالِ این سفرِ جاودانه را بپذیر کسی برای ابد با کسی نمیماند زمانه است رفیقا، زمانه را...
-
علی مقیمی
پنجشنبه 18 اردیبهشت 1404 17:38
به زنده بودن من، نام زندگی مگذار که این غریب فقط رنج زندگانی برد چه زود پیر شدیم و چه دیر فهمیدیم که عشق هرچه ز ما برد، ناگهانی برد علی مقیمی
-
فاضل نظری
پنجشنبه 18 اردیبهشت 1404 17:35
بگذار در غبار فراموشمان کنند این سینه را تحمل سنگ مزار نیست فاضل نظری
-
احسان انصاری
پنجشنبه 18 اردیبهشت 1404 17:34
ز من گرفت فرصت دیدار خویش را طاقت نداشت آینه تکرار خویش را مردم چگونه رازنگهدار من شوند؟ چون خود نگه نداشتم اسرار خویش را با ما سخن ز عشق مگویید بعد از این ما دیدهایم با دگران یار خویش را انکار عشق کار کمی نیست گرچه ما باور نداشتیم خود انکار خویش را عمریست بار عشق تو بر شانهی من است بگذار بر زمین بنه م بار خویش را...
-
عارف قزوینی
چهارشنبه 15 اسفند 1403 02:25
به عمد داد سرِ زلفِ خود بدستِ صبا چها که با منِ هستی بِباد داده نکرد عارف قزوینی
-
مهدی فرجی
چهارشنبه 15 اسفند 1403 02:21
من گم شده ام ؛ هرچه بگردی خبری نیست جز این دو سه تا شعر که گفتم اثری نیست یک بار نشستم به تو چیزی بنویسم دیدم به عزیزان گله کردن هنری نیست دل خوش نکنم پشت وداع تو سلامی ست یا پشت خداحافظی من سفری نیست من چند قدم رفتم و برگشتم و دیدم در بسته شد آنگونه که انگار دری نیست ... مهدی فرجی
-
سید سعید صاحب علم
چهارشنبه 15 اسفند 1403 02:15
به آدمیّت خود عاشقش شدم ، اما فرشته است و بر او اشتباه جایز نیست ... سید سعید صاحب علم
-
عبدالجبار کاکایی
چهارشنبه 15 اسفند 1403 02:11
اگرچه دست و دلی سخت ناتوان دارم تو را نمی دهم از دست تا توان دارم ... عبدالجبار کاکایی
-
ادیب نیشابوری
چهارشنبه 15 اسفند 1403 02:10
همچو فرهاد بُود کوه کنی پیشه ی ما کوه ِما سینه ی ما ، ناخن ِما تیشه ی ما شور شیرین ز بس آراست رهِ جلوه گری همه فرهاد تراود ز رگ و ریشه ی ما ادیب نیشابوری